Bye bye Barnaby

Gisteravond zond de KRO de laatste aflevering van mijn geheime verslaving Midsomer Murders uit. Dat wil zeggen, de laatste aflevering met John Nettles (mijn secret crush naast Colin Firth) in de rol van hoofdinspecteur Tom Barnaby. Ik zal hem intens missen.

Er zijn ongetwijfeld mensen die niet begrijpen dat ik (geboren na 1930) deze serie zalig vind. Het tempo is zo traag dat je twijfelt of je per ongeluk op ‘pauze’ hebt gedrukt en ondanks dat ben ik vaak na 10 minuten al compleet de draad kwijt (in de anderhalf uur die volgen pak ik die meestal wel weer op). Bovendien zijn Barnaby’s vrouw en dochter met hun comfortabele kleding en dito kapsels niet bepaald fashionvoorbeelden. Lang verkeerde ik in de veronderstelling dat deze serie in de jaren ‘80 of maximaal ’90 was opgenomen. De gedateerdheid druipt ervan af. Maar nee, in Midsomer wordt er as we speak lustig op los gemoord! Het zijn denk ik precies die dingen – Engelse accenten, foute kapsels, traagheid, nuchterheid, zingende zaagmuziek – die ik zo heerlijk vind.

Gisteravond werd Barnaby door zijn vrouw Joyce meegesleept naar een spa met de heerlijke naam (waar de serie trouwens van overloopt. Kijk alleen al naar afleveringtitels als Things that Go Bump in the Night, Blood on the Saddle en Death in a Chocolate Box (met deze laatste titel wordt overigens niet bedoeld het gevaar van chocola op het cholesterolgehalte)) ‘Swavely Manor’. Tom is zijn heerlijke nuchtere zelf met weerzin tegen alles wat te gezond en zweverig is. Als een meisje in de spa zijn aura wil lezen (‘sorry, you’re name is ‘Cloud’?!’), antwoordt hij dan ook met een diep doorvoeld ‘my what?!’ Zalig! Die heerlijke Engelse (gentle)mannelijke droogheid. Het doet me denken aan de aflevering Sauce for the goose waarin Tom een oud potje saus, Plummers relish, in het keukenkastje koestert met een liefde voor het verleden en ‘wat de boer nu eenmaal kent’ die ontroerend is.

Als Joyce in het zoutbad stapt (Tom weigert op dat moment de hete stenenmassage), blijkt er al een dame in rond te dobberen, dood uiteraard. Barnaby ontdekt een burenruzie waarbij een schrijfster betrokken is die al 30 jaar aan haar debuutroman werkt (note to self: roman in minder dan een leven voltooien!). Als Barnaby de spa ontvlucht en zich in de dichtsbijzijnde pub tegoed doet aan chips, beer en apple crumble pie, wordt een jongen doodgedrukt door een fitnessapparaat terwijl hij traint. Na een dik uur weet Tom alle eindjes aan elkaar te knopen, zoals altijd.

Als we één ding van de serie kunnen leren, dan is dat: ga nooit in Midsomer wonen, tenzij je levensmoe bent! Dit kleine Engelse graafschap kent een murder rate waar Zuid Afrika een puntje aan kan zuigen. Maar als John Nettles er na zijn pensioen gaat wonen, dan wordt het opeens toch wel een aantrekkelijke optie. Moet ik alleen Joyce nog even uit de weg ruimen, maar dat hoeft  in Midsomer niet lang te duren…

Advertenties

2 gedachtes over “Bye bye Barnaby

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s